|
|
Persberichten
|
Persbericht Diagnose Mata Hari
Op 26 oktober vond de voorstelling Diagnose Mata Hari plaats in de Zeeuwse plaats Krabbendijke. Voor de Provinciale Zeeuwse Courant was dit de aanleiding om een interview af te nemen met Michiel Kerbosch en een groot artikel te plaatsen.
Lees verder...
Slachtoffer van de tijd en de liefde
door Ali Pankow
Krabbendijke - Het grote publiek kent haar als een exotische danseres en mysterieuze dubbelspionne. Een femme fatale van weleer die nog steeds tot de verbeelding spreekt: Margaretha Geerttruida Zelle, beter bekend als Mata Hari.
Zij is vooral een slachtoffer van de tijd en van de liefde", zegt theatermaker Michiel Kerbosch. Hij staat vrijdagavond samen met de actrice Rosa Knaup in De Meiboom in Krabbendijke met de voorstelling Diagnose Mata Hari, Mannenverslindster.
Kerbosch speelt daarin de interviewer die Mata Hari vlak voordat zij gefusilleerd zal worden, ondervraagt over haar leven. Zij vertelt hem in flashbacks daarover vanaf haar geboorte tot tien seconden voor haar dood. Kerbosch transformeert tijdens de voorstelling ook in verschillende mannen in haar leven, zoals haar vader, haar echtgenoot en enkele minnaars. In totaal neemt hij acht rollen voor zijn rekening.
"Voordat een bevriende collega mij opmerkzaam maakte op het Engelse script van dit stuk wist ik eigenlijk niks meer over Mata Hari dan wat vrijwel iedereen weet", zegt Kerbosch. Na een succesvolle eerste eigen productie met de solovoorstelling Jesus, My Boy, een eenakter van John Dowie, was hij op zoek naar iets nieuws. Dat zelf produceren beviel hem wel en dat stuk over Mata Hari bood goede mogelijkheden.
"Wat is er boeiender voor een man dan zo'n sensationele vrouw, die de ambitie heeft de hele wereld aan haar voeten te krijgen", motiveert de theatermaker.
Kerbosch kan zich goed voorstellen dat deze vrouw de nieuwsgierigheid prikkelt. Hoe lukte het Greetje Zelle, dat Friese meisje dat in 1867 in Leeuwarden was geboren uit te groeien tot zo'n exotische vrouw, die uiteindelijk op dramatische wijze aan haar einde komt? Het publiek wil daar antwoord op en Kerbosch stelt als interviewer de vragen die bij de toeschouwer leven. Als bewerker en als regisseur van het stuk heeft hij die rol aan het oorspronkelijk scrip toegevoegd. Deze vorm biedt mogelijkheden het hele leven van Greetje Zelle de revue te laten passeren. Volgens Kerbosch zal duidelijk worden dat Mata Hari eerder slachtoffer van de tijd en de liefde is geworden dan dat zij een gewetenloze dubbelspionne is geweest. "In feite wist ze gewoon te veel. Zoals Marlyn Monroe zou je kunnen zeggen."
De regisseur/acteur gaat in op drie aspecten die van grote invloed zijn geweest op het leven van Mata Hari. In de eerste plaats was dat haar fascinatie voor de Indische mystiek. Haar passie voor Oosterse muziek en dans ontstond in het voormalig Nederlands Indië. Haar eerste man nam haar daar mee naar toe. Na dat huwelijk en de tragische dood van haar zoon bleef ze alleen en beroeid achter. Als ondernemende vrouw echter besloot ze te vechten voor haar geluk en onafhankelijkheid. Als exotische danseres onder de naam Mata Hari begon ze een nieuw leven in Parijs.
"Maar ze was natuurlijk geen professionele danseres en door de beau monde van de belle epoque is ze nooit serieus genomen", vertelt Kerbosch.
Volgens hem vertoonde deze vrouw een vorm van schizofrenie. Verder werkte de tijd niet in haar voordeel. "Naar mate ze ouder werd, begon ze als courtisane meer blauwtjes te lopen. Toen als gevolg van de Eerste Wereldoorlog ook nog de theaters werden gesloten, werd het voor haar steeds moeilijker."
Kerbosch ziet in haar liefde voor een jonge Russische kapitein de oorzaak dat ze wellicht onbedoeld ook dingen hoorde over de oorlogvoering van Franse zijde, terwijl ze al betrokken was bij de Engelsen. Of Mata Hari als ervaren courtisane echt verliefd was, valt volgens hem overigens te betwijfelen.
Kerbosch heeft onder het motto less is more gekozen voor een strakke vormgeving: een volledig wit decor met slechts een bloedrode bank als metafoor voor het hart van Mata Hari.
- Diagnose Mata Hari, Mannenverslindster, vrij. 26 okt, Krabbendijke, De Meiboom, 20.00 uur.
|
|
Persbericht Diagnose Mata Hari
Op 16 december verzorgt Michiel Kerbosch een dubbelvoorstelling in Theater de Fransche School in Culemborg.Aanleiding voor de Culemborgse Courant om een groot artikel te plaatsen.
Lees verder...
Dubbelvoorstelling door Michiel Kerbosch
woensdag 7 november 2007
CULEMBORG - Michiel Kerbosch verzorgt 16 december een dubbelvoorstelling in Theater De Fransche School: een voorstelling over Jozef, de vader van Jezus, en een voorstelling over Mata Hari, femme fatale en dubbelspion – twee uitersten, met als overeenkomst de man die in beide een rol speelt: Michiel Kerbosch.
door Hanneke Wetzeler
,,Acteren is voor mij de kunst van het gecontroleerd vormgeven van emoties'', zegt Michiel Kerbosch. Zo staat de monoloog 'Jesus, my boy' in het teken van de gevoelens van Jozef, de gevoelens van een vader voor zijn zoon. Zijn zoon durfde wel zijn hoofd boven het maaiveld uit te steken en die is daar op een afschuwelijke manier voor gestraft. Jozef neemt het zichzelf in deze voorstelling kwalijk dat hij altijd conflicten altijd uit de weg is gegaan en hij vermoedt dat hij zelf aan het kruis was gekomen als hij dat niet had gedaan.
Deze voorstelling is al meer dan 200 keer gespeeld op de meest uiteenlopende locaties: in theaters maar ook in kerken en patronaten, voor mensen van allerlei geloofsrichtingen, zelfs als huiskamervoorstelling. Het stuk zet de toeschouwers aan het denken. Binnen het verhaal over de vader-zoonrelatie speelt ook een universele boodschap: interpreteer de teksten van je geloof niet te letterlijk, kijk over de grenzen van je eigen religie heen.
Vrouwelijke machtswellust
In 'Diagnose Mata Hari' staat de vrouwelijke machtswellust centraal. Mata Hari, gespeeld door Rosa Knaup, vertelt een interviewer, gespeeld door Kerbosch, haar leven als courtisane en wereldberoemde danseres in Parijs. Zij wist al op jonge leeftijd gebruik te maken van haar erotische aantrekkingkracht, waardoor ze allerlei machtige mannen, vaak van vijandige mogendheden, voor zich wist te winnen. Kerbosch transformeert in de voorstelling geruisloos een aantal keren van interviewer naar mannen uit haar leven. Uiteindelijk raakte ze in de Eerste Wereldoorlog, uit naïviteit en een totaal gebrek aan verantwoordelijkheidsbesef, als dubbelspion verstrikt in haar eigen web van relaties en intriges. Ze werd geëxecuteerd. Haar tragiek was dat de macht die ze over die machtige mannen dacht te hebben haar fataal is geworden.
Puur
Hoewel beide voorstellingen inhoudelijk verschillen, is er een overeenkomst in vorm: in allebei gaat het om de puurste vorm van acteren. In 'Jesus, my boy' is Michiel Kerbosch vijf kwartier aan het woord. Zittend op een krukje, in een sober decor weet hij het publiek te boeien. Zo is dat ook bij 'Diagnose Mata Hari': in een verrassend decor spelen Kerbosch en Knaup de rollen puur en in alle eenvoud. ,,Dat is de kunst van het weglaten'', zegt Michiel, ,,hoe minder, hoe meer''.
Beide voorstellingen worden gespeeld op 16 december: 'Jesus, my boy' om 16.00 uur, 'Diagnose Mata Hari' om 19.00 uur. Kaarten en meer informatie bij Theater De Fransche School. De Fransche School en restaurant Andermaal (tegenover het theater) bieden een dinerarrangement: het is mogelijk om daar tussen beide voorstellingen door te dineren, of na afloop/voor het begin van een van beide voorstellingen.
|
|
Recensie Diagnose Mata Hari
Over dit toneelstuk is veel geschreven, onder andere de volgende recensie van "De Gelderlander".
Vrijdag, 18 mei 2007 - ARNHEM - De Friese Margaretha Geertruida Zelle, beter bekend onder het alias Mata Hari (1876 - 1917) leidde een bewogen leven, dat eindigde met haar executie in Frankrijk. Centraal in dat leven staan haar relaties met mannen, van haar vader die het jonge gezin in de steek liet tot haar gewelddadige echtgenoot en haar invloedrijke minnaars.
Het toneelstuk Diagnose Mata Hari probeert een psychologische verklaring te vinden voor Zelles voorliefde voor riskante relaties.
Ging het haar om macht en geld? Om haar fascinatie voor spionage? Was het de aantrekkingskracht van mannen in uniformen? Diende zij het land of louter zichzelf? Of zocht ze louter liefde en aandacht? Hoewel bijzonder sterk geacteerd, met name door de Groningse Lidewij Benus, slaagt het team daar niet in. Het toneelstuk blijft een opsomming van feiten en gebeurtenissen en krijgt nergens diepgang. De fameuze levenswandel van Mata Hari - courtisane, danseres en dubbelspionne - biedt echter voldoende aanknopingspunten voor een boeiende voorstelling.
Bovendien is het een genot om te kijken naar de expressieve Benus. De rollen van tegenspeler Michiel Kerbosch zijn bescheidener en geven haar de ruimte om te stralen. Respect en bewondering voor het lef waarmee de actrice halfnaakt een echte Indiase dans ten tonele brengt, met Theater Het Hof als toepasselijk decor en het publiek als figuranten!
De diverse locaties uit haar leven (Java, Parijs, de internationale theaters) worden gevisualiseerd door diaprojecties achter een transparant doek. Het Indonesische regenseizoen, de Tweede Wereldoorlog en het fatale schot worden in audio gebracht.
Precies een uur duurt de dialoog en dan ligt er geen kant-en-klare diagnose. Wel een meeslepende indruk van het leven van deze femme fatale, van wie tot op de dag van vandaag niet duidelijk werd of ze werkelijk schuldig was aan spionage voor de Duitsers. Een leven van diepe dalen, eenzaamheid, zonder echte liefde. De laatste woorden klinken dan ook bitter: "Dood is niets. Leven trouwens ook niet."
Seizoen: 2007-2008
|
|
Persbericht Diagnose Mata Hari
Diagnose Mata Hari
Van Tony Dunham, vertaling Cornelia Weppner, regie Michiel Kerbosch
Gespeeld door: Michiel Kerbosch & Lidewij Benus
Mannenverslindster:
Greetje Zelle, gefascineerd door de Indische mystiek, verandert haar naam in Mata Hari, wat letterlijk “oog van de morgen” betekent. Na haar huwelijk en de tragische dood van haar zoon, blijft ze alleen en berooid achter. Een ondernemende vrouw die besluit te vechten voor haar geluk en onafhankelijkheid. Ze start een nieuw leven in Parijs.
Slechts weinigen weten meer dan dat deze ‘femme fatale’ een exotische danseres was in Parijs en later ter dood werd veroordeeld, omdat ze als dubbelspionne werd ontmaskerd.
Mata Hari komt nu zelf aan het woord en vertelt in deze toneelvoorstelling over haar leven. Zij voert ons mee terug in de tijd. Een tijd, die begint bij het einde: haar executie.
Michiel Kerbosch is de interviewer aan wie Mata Hari over haar leven vertelt. Hij transformeert tijdens de interviews tot de mannen die in Mata Hari’s leven een prominente rol spelen. Haar vader die haar in de steek laat; een leraar met wie ze een verhouding heeft. Haar man, een alcohol verslaafde officier, met wie ze op 19-jarige leeftijd naar Nederlands-Indië vertrekt. En tenslotte haar minnaars.
Lidewij Benus als Mata Hari en Michiel Kerbosch als de mannen uit haar leven, staan stil bij vragen als: Wat bezielde deze vrouw om riskante relaties aan te gaan met mannen, die met elkaar in oorlog waren? Ging het om macht en geld? Om haar fascinatie voor spionage? De aantrekkingskracht van mannen in uniformen? Diende zij een land of louter zichzelf? Of was ze gewoon op zoek naar liefde en aandacht?
“Meeslepende indruk van het leven van deze femme fatale….. Lidewij Benus, een genot om naar te kijken…”(Gelderlander), “Kerbosch transformeert moeiteloos…. Publiek vol lof…” (Culemborgse Courant)
|
|
Persbericht Jesus My Boy
Jesus, My Boy
‘Jesus , My Boy’, is een monoloog/ éénakter van John Dowie. In eerste instantie een hedendaagse voorstelling van het bekendste verhaal aller tijden. In deze voorstelling neemt Jozef, timmerman van beroep, eindelijk zelf eens het woord, hij vertelt over de geboorte van zijn zoon Jezus, diens opvoeding en kruisiging. Uiteindelijk wordt het een verontrustende vertelling, want gaat het eigenlijk niet veel meer over een vader en zijn zoon. De liefde voor en verlies van deze zoon. Gaat het eigenlijk niet over de puinhoop die wij van deze wereld hebben gemaakt? Wie is daarvoor verantwoordelijk? God?
Terrorisme, het gooien van stenen.. Heeft hij het eigenlijk niet over het Midden-Oosten? Hoewel, misschien gaat het wel over de onbaatzuchtige liefde en het willen beschermen van de vrouw.
Het aloude verhaal wordt van alle (schijn-)heiligheid ontdaan zonder ook maar één moment het Christendom, Jodendom, Islam of welke religie dan ook te beledigen. Dit verhaal zegt echter wel dat men vaak op een verkeerde manier uitleg aan deze religies geeft.
Een met humor doorspekte, verontrustende vertelling door Michiel Kerbosch in regie van Christiaan Nortier.
De regisseur Christiaan Nortier heeft samen met Michiel Kerbosch weken intensief gewerkt aan een voor hen ondertussen belangrijk en persoonlijk project. Samen hebben ze gezocht naar de essentie van het stuk. Het is een alom bekend, mooi en aangrijpend verhaal. John Dowie schreef een tekst met een lichte toets, een navertelling van de geschiedenis. Het leverde een bevlogen, respectvolle voorstelling op. Een vertelling door Jozef, de man die in de Bijbel uiteindelijk letterlijk en figuurlijk is ‘dood’ gezwegen. Dit stuk vertelt verder, en laat Jozef uiteindelijk prachtig reageren op de loop der dingen. Waarbij een belangrijk aspect van de voorstelling ligt in de vorm, de monoloog. Michiel Kerbosch heeft zich met grote bezieling en passie aan deze uitdaging gewaagd. Heftig, maar licht, verdrietig en ook geestig, verliefd en ook wat verlaten.
‘Jesus, My Boy ’is met veel succes meer dan 200 keer gespeeld. Voor de actuele speellijst van de voorstelling kunt u kijken op www.michielkerbosch.nl
Reacties uit de pers:
“Aangrijpend, meesterlijk…”
“Ontroerend, bewonderenswaardig…”
“Kerbosch, een acteur met een aureool van weemoed…”
“Kerbosch bezield door scala van emoties..”
“Innemend…”
“Mooi verhaal van bijzondere vader…”
|
|
|
|
